Urodzony do wnętrza 1224 innymi słowy 1225 Rocca Secca w środku Królestwie Neapolu, w charakterze syn hrabiego Akwinu Landulfa oraz Teresy Caracciolo. Jego wujek Siibald był opatem zamożnego benedyktyńskiego klasztoru na Monte Cassino, gdzie Tomasz od momentu 5 do 14 roku życia pobierał nauki – klan oczekiwała, że Tomasz zostanie następcą wuja. Od 1239 studiował sztuki wyzwolone u Piotra z Hibernii na uniwersytecie w środku Neapolu, pomimo tego po pięciu latach porzucił zakon benedyktynów oraz przyłączył się do dominikanów. W drodze do Paryża został pozbawiony wolności wskroś rodzinę, która chciała, żeby Tomasz objął wysokie urząd kościelne, tymczasem wbrew to wytrwał do wnętrza swoim zamiarze bycia dominikaninem. Po uwolnieniu (1245) udał się na szkoła wyższa do Paryża. Następnie (w 1248) udał się na dalsze uczelnia do Kolonii, gdzie był uczniem Alberta Wielkiego. Tam uzyskał wielkość bakałarza biblijnego plus napisał zupa dzieła, m.in. komentarze do księgi Izajasza (Expositio klawo Isaiam ad litteram) Przebywał kilkakrotnie na uniwersytecie paryskim, gdzie od czasu 1252 wykładał sentencje Piotra Lombarda Komentarz do sentencji (Scriptum klawo sententias) stanowi metodyczny wykład myśli Tomasza. Wtedy też powstały O istnienie plus istocie (De ente et essentia) dodatkowo O zasadach natury (De principiis nature). W 1256 został magistrem teologii i wziął zapracowany współpraca wewnątrz sporze pośród mendykantami zaś świeckimi profesorami uniwersytetu do wnętrza Paryżu. W 1261 rozpoczął Summę przeciwko poganom (Summa contra gentiles), zwaną też Summą filozoficzną. Systematyczny wykład filozofii plus teologii naturalnej, ziszczony ok. 1266. Między 1261 i 1265 Tomasz przebywał wewnątrz Orvieto w charakterze mentor w środku szkole dominikańskiej. Powstał wobec tego m.in. egzegeza do księgi Hioba (Expositio świetnie Iob ad litteram), tudzież podobnie objaśnienie do O Imionach Bożych Pseudo-Dionizego (Super librum Dionisii De divinis nominibus). Na życzenie papieża wśród 1263 natomiast 1268 zestawił "Złoty łańcuch" do czterech Ewangelii (Catena aurea in quattuor Evangelia), w środku której umieścił nieznane fragmenty pism Ojców greckich.
W 1265 udał się do Rzymu, aby wykładać wewnątrz tamtejszej szkole dominikańskiej. Rozpoczął wobec tego pracę powyżej Summą Teologii (Summa theologiae; mylnie zwaną czasem Summą teologiczną, Summa theologica). W Rzymie Tomasz napisał m.in. wiele kwestii dyskutowanych, komentarzy do dzieł Arystotelesa, np. O duszy (Sententia libri De anima), rozprawę O władzy (De regno) także niedokończone Streszczenie teologii. W trakcie pobytu wewnątrz Rzymie odwiedzał posesja papieski wewnątrz Viterbo, gdzie w środku 1267 zetknął się z Wilhelmem z Moerbecke. Jesienią 1268 wrócił do Paryża. Wtedy też powstały komentarze do wybranych ksiąg nowotestamentowych także kwestie dyskutowane, m.in. O złu (De malo), niekompletny traktat O substancjach czystych (De substantis separatis), komentarze do księgi O przyczynach (Super librum De causis) plus do pism Arystotelesa: Hermeneutyki (Expositio libri Perihermeneias), Analityk Pierwszych (Expositio libri Pasteriorum), Etyki nikomachejskiej (Sententia libri Ethicorum), Polityki (Sententia libri Politicarum) (niedokończone), Fizyki (Sententia ekstra Physican) także Metafizyki (Sententia świetnie Metaphysican). Komentarz do dzieł Arystotelesa mają styl dydaktyczny, niemniej jednak powstawały w charakterze niezależne analizy samych tekstów. W 1272 wyjechał do Neapolu, ażeby przewidzieć studium dominikańskie. W Neapolu pełnił obowiązki kaznodziei w środku kościele San Domenico Maggiore. 6 grudnia 1273 przeżył silne przejście mistyczne oraz destabilizacja zdrowotny. Na początku 1274 roku papież wysyłał go na sobór do wnętrza Lyonie plus Tomasz podjął się tej podróży wbrew złego stanu zdrowia. Po drodze zatrzymał się do wnętrza zamku swej krewnej, gdzie niezmiernie się rozchorował. Przeczuwając zbliżającą się śmierć, poprosił aby dano mu zejść wewnątrz klasztorze, oraz jako że nie było do wnętrza okolicy żadnego zgromadzenia dominikańskiego, został zawieziony do klasztoru cystersów do wnętrza Fossanova w środku pobliżu Sonnino, gdzie zmarł 7 marca 1274 roku. Po śmierci otrzymał tytuł doctor angelicus (doktor anielski). W 1319 związek wyznaniowy rzymskokatolicki rozpoczął wstępne zachowanie wewnątrz sprawie kanonizacji Tomasza z Akwinu. Akt kanonizacji ogłosił 18 lipca 1323 w środku Awinionie papież Jan XXII. Na soborze trydenckim raptem dwa księgi umieszczono na ołtarzu – Biblię również Summę Teologii Tomasza z Akwinu. Atrybutami świętego są: dominikański habit, słońce na piersiach, mitra u nóg, czara plus opłatek i pozycja bibliograficzna dodatkowo gołąb.
| Niektóre informacje występujące wewnątrz
tym haśle uznano zbyt kontrowersyjne. Uzasadnienie tej decyzji znajduje się na stronie Wikipedia:Artykuły kontrowersyjne czy na stronie dyskusji. Jeśli możesz, przeredaguj go zgodnie z zasadami neutralnego punktu widzenia. |